Filmy o markizie Angelice

Markiza Angelika

Angelika de Sancé jest córką barona i mieszka na zamku Monteloup. Czas upływa jej na zabawach z stajennym Nicolasem. Nicolas jest zakochany w Angelice, ale ona tego nie dostrzega.

Pewnego razu rabusie napadają na okoliczne wioski, Angelika pozostałych przy życiu wieśniaków zabiera do zamku. Wszyscy gotują się do obrony.
Obrona zamku okazuje się się zbyteczna, bowiem nadciąga oddział, który rozgramia rozbójników. Dowódcą tego oddziału jest kuzyn Angeliki, młody markiz Philippe de Plessis-Belliere, który eskortuje swoich rodziców udających się z wizytą do zamku barona.

Markiz senior uważa, że Angelika jest nieokrzesaną dziewczyną i proponuje ojcu, aby udała się do jego pałacu, żeby nabyła trochę ogłady.  Angelika w zamku Plessis-Belliere nie czuje się dobrze. Jej rówieśnicy kpią sobie z niej, z powodu braku odpowiednich strojów i jej niechęci do ich zabaw.

Pewnego razu, do będącego w zamku księcia Kondeusza przybywa ważny posłaniec. Angelika przypadkowo podsłuchuje ich rozmowę. Posłaniec mówi, że przywozi tajny pakt podpisany przez francuskich arystokratów, których zadaniem jest zabicie kardynała Mazariniego i króla Ludwika XIV. Posłaniec wręcza księciu szkatułkę z paktem i trucizną. Książę ukrywa ją w skrytce. Po ich wyjściu z komnaty Angelika wyjmuje szkatułkę i ukrywa ją we wnęce muru zamku.
Za parę godzin do zamku przyjeżdża ojciec Angeliki. Dworzanie księcia kpią sobie ze starego szlachcica. Angelika staje w obronie ojca mówiąc wszystkim obecnym, że może oni są biedni, ale nie spiskują przeciwko królowi. Książe Kondeusz słuchając jej słów rozkazuje udać się Angelice do klasztoru, na nauki do sióstr, aby tam nabrała lepszych manier.

Przez pięć lat Angelika pobiera nauki. Nagle, niespodziewanie zabierają ją do domu. Okazuje się, że w domu zaszło sporo zmian. Siostra wyszła za mąż, brat jest w zakonie. Sytuacja finansowa ojca jest zła. Jednak starszy pan nie przejmuje się tym faktem. Znalazł wyjście z tej sytuacji. Otóż nawiązał znajomość z bogatym arystokratą z południa Francji, który chce od niego kupić starą kopalnię ołowiu. Ceną jest zamążpójście Angeliki.

Angelika spotyka Nicolasa, ale spoważniała i nie ma ochoty z nim do dawnych zabaw. Urażony chłopak, który ją nadal kocha mówi jej, że jej przyszły małżonek jest szpetnym kaleką.
Nadchodzi dzień zaślubin. Angelika z niepokojem oczekuje na przybycie przyszłego męża, Kiedy widzi przystojnego mężczyznę, rozpromienia się. Niestety, to nie mąż. Przybył przyjaciel hrabiego Joffreya de Peyrac, który ma ją poślubić per procura.

Angelika jeszcze się łudzi, że to co powiedział Nicolas nie jest prawdą. Kiedy przyjaciel hrabiego potwierdza słowa Ncolasa, Angelika pragnie spędzić pierwszą swoją noc z Nicolasem. Niestety, plan się nie udaje. Parę przyłapuje stary służący, Nicolas musi uciekać, nie chce. Ucieka gdy Angelika obiecuje mu, że nazajutrz uciekną razem do Ameryki. Następnego dnia Angelika wyrusza do posiadłości hrabiego de Peyrac.
Przybywa do zamku, jest oszołomiona panującym tam przepychem i odmiennymi zwyczajami. Wtedy też widzi po raz pierwszy swojego małżonka, jest on odrażający.

Nazajutrz następuje ślub kościelny, po nim wspaniałe wesele. Angelika bawi się do upadłego, aby nie myśleć o czekającej jej nocy z małżonkiem. Jednak nadchodzi noc. Joffrey de Peyrac nie korzysta z przysługujących mu praw męża. Mówi jej, że poczeka aż Angelika go pokocha.

Mijają dni, które upływają Angelice na poznawaniu dóbr hrabiego, różnych imprezach, które on organizuje. Joffrey zawsze jest obok, lecz nigdy się nie jej narzuca. Angelika zaczyna go coraz lepiej poznawać i w skrytości zaczyna go podziwiać.

Pewnego razu do pałacu przybywa siostrzeniec biskupa, który obraża hrabiego i jego żonę. Joffrey wyzywa go na pojedynek, jego przeciwnik ginie. Angelika rzuca się w ramiona męża...

Od tej chwili są zawsze razem, są kochającą parą. Rodzi im się syn.
Spotyka ich zaszczyt, ma ich odwiedzić, w ich dobrach król Ludwik XIV z całym dworem. Peyracowie starają się jak najlepiej ugościć króla.

Angelika wygląda przepięknie w złotej sukni, na pewno jest najpiękniejszą damą w całym królestwie. Robi piorunujące wrażenie na królu, królowa ledwo ją dostrzega. Bogate przyjęcie wzbudza u króla niechęć do gospodarzy. Król niechętnie patrzy również na miłość jaką wzajemnie obdarzają się Angelika i Joffery.  

 

Joffrey i Angelika rozmawiają o wizycie króla. Angelika zwierza mu się, że kiedyś zniweczyła spisek na życie króla. Tę rozmowę podsłuchuje dawny spiskowiec.  Nagle wpada zaufany sługa i mówi, że król opuścił pałac. Joffrey czuje się dotknięty takim zachowaniem króla i wyrusza do niego. Angelika pragnie go powstrzymać, ale jej starania są daremne. W niepokoju oczekuje na przyjazd męża. Nad ranem zjawia się jego sługa i mówi, że hrabia został uwięziony.
Angelika pakuje się i jedzie do Paryża. Okazuje się, że hrabia został oskarżony o czary. Nie jest to prawdą, za tym kryje się niechęć króla do hrabiego. Angelika próbuje dostać się na audiencję do króla, udaje się jej to. Próbuje wytłumaczyć królowi, że oboje z mężem go kochają. Jednak królowi zależy na miłości Angeliki do niego, odtrąca ją. Wracając od króla Angelika spotyka w Luwrze dawnych spiskowców, cudem unika śmierci.  Angelika nie poddaje się. Walczy o  uwolnienie męża.

Zaczyna się żałosny proces hrabiego. Dowody są spreparowane, świadkowie, którzy mieli świadczyć za Joffreyem giną. Położenie Angeliki jest bardzo ciężkie, a urodziła synka. Oddaje dzieci pod opiekę swojej siostrze. Angelika spotyka przyjaciela z dawnych lat, Nikolasa, który jest przywódcą jednej z największych band w Paryżu. Prosi go o pomoc w uwolnieniu męża. Ten się zgadza pod warunkiem, że ona opuści męża i wyjadą do Ameryki. Angelika to akceptuje. Banda Nikolasa ma uprowadzić Joffreya kiedy będą go wieźć na plac kaźni.

Napadają konwój, ale zamiast Joffreya znajdują kukłę. Wpadają przerażeni na pałac. Tam już Joffrey płonie na stosie dla heretyków. Angelika chce iść na ten stos, ale Nicolas ją powstrzymuje. Mówi, że ma dzieci, ma dla kogo żyć, a on ją ochroni.

Piękna Angelika

Angelika po stracie męża przebywa w bandzie Nicolasa. Nicolas jej nigdy nie przestał kochać. jest teraz Markizą od Aniołów.

Miłość Nicolasa do Angeliki nie podoba się dawnej kochance Nicolasa i niektórym członkom jego bandy.

Jego bandzie też nie jest łatwo w Paryżu, musi walczyć z innymi bandami oraz z policją. Zostaje zdradzony i jego banda jest rozbita przez policję. Nicolas umiera na rękach Angeliki. Angelika znowu jest sama. Musi wszystko zaczynać od początku.

Zaczepia się w oberży, gdzie zaczyna jak dzisiaj powiedzieliśmy rozkręcać interes. Bo była z niej też biznes-markiza. Najpierw były bankiety dla mieszczan.

Kiedy bankiety zyskały sławę w Paryżu do oberży Pod Czerwoną Maską zaczyna przychodzić arystokracja. Zaczyna przychodzić najznamienitsza arystokracja, brat króla z przyjaciółmi. Ale wielcy panowie mają odchylenia w swoich zabawach i pewnego razu zabijają dla kaprysu młodego chłopaka, pracownika tejże oberży.

Angelika w tym czasie jest związana z poetą, który pisze pamflety krytykujące rozpasanie arystokracji, jest on poszukiwany przez policję. Angeliką i poetą wstrząsa zbrodnia dokonana na niewinnym chłopcu. Poeta zaczyna pisać co tydzień jeden pamflet demaskujący jednego uczestnika tej krwiożerczej zabawy. Angelika zajmuje się dystrybucją pamfletów. Niedługo cały Paryż mówi tylko o zabójstwie.

Do Angeliki przychodzi niespodziewanie jej dawny znajomy, obrońca jej męża, obecnie szef policji Desgrez. Mówi, że jest wysłannikiem króla i proponuje Angelice układ. Król wie, że jego brat źle zrobił mordując tego chłopca, ale wytykając zbrodnię bratu króla narusza się jego majestat. Król proponuje Angelice, że brata sam ukarze, a ona otrzyma bardzo dużą sumę pieniędzy i koncesję na wyrób i spożywanie czekolady.
Angelika nie chce się na to zgodzić, ale Desgrez mówi jej, że król i tak zniszczy jej pamflety, bo wie o niej wszystko. Angelika zgadza się na ten układ.
Otwiera kawiarnię, gdzie podaje się czekoladę. Ta kawiarnia staje się miejscem spotkań arystokracji, jest najmodniejsza w Paryżu. Angelika nie ogranicza się do takiej działalności. Kupuje statki i zaczyna działalność handlową na innych kontynentach.

Jest bogata i samotna. Dużo mężczyzn chciałoby ją poślubić, ale to są mieszczanie. A Angelika chce wrócić na należne jej i swoich dzieci miejsce. Pewnego razu w kawiarni pojawia się jej kuzyn Philippe de Plessis-Belliere, który jest marszałkiem. Jest uwielbiany przez kobiety, jednak nie wiąże się na dłużej z żadną z nich. Angelika mówi przyjaciółce, że go poślubi.

A to nie takie proste. Nawet w przypadku tak pięknej kobiety jak Angelika. Philippe jest strasznie dumny, no i próżny. Kiedy Angelika kupuje zamek, w którym kiedyś razem jako dzieci przebywali, to obraża się.

 Poza tym wraca stara historia spiskowa sprzed lat. Philippe ma za zadanie dowiedzieć się gdzie Angelika ukryła szkatułkę i ją zniszczyć. W przeciwnym razie Angelika może umrzeć. Angelika stawia propozycję Philippe. Gdy on ją poślubi, to ona odda mu szkatułkę.
Angelika stoi w zamku de Belliere i rozmyśla. Faktycznie, uwiodła Philippe, mając na celu odzyskanie swojej  i swoich dzieci .pozycji Na powrócenie do nazwiska Peyrac nie miała na co liczyć, było okryte niesławą, wszystkie ich dobra zarekwirował król. Przebywając z Philippe zakochała się w nim. Ważniejsze teraz dla niej było to, aby on ją pokochał.

Nadchodzi czas ceremonii ślubnej. Angelika słucha z niedowierzaniem prawnika Philippe. Po chwili wychodzi i wraca ze szkatułką. Oddaje mu szkatułkę, mówi mu, że nie ma tutaj żadnej jego winy i go żegna.

Wraca do Paryża. Philippe przysyła jej kwiaty, klejnoty, które ona odsyła. Nagle nadchodzi zaproszenie z Wersalu. Król zaprasza Angelikę de Sance na swój spacer. Na tym spacerze Angelika spotyka Philippe, który prosi króla o wyrażenie zgody na ślub z Angeliką. Zaskoczony król niechętnie zgadza się.

Angelika i król

Pole bitwy, ranny marszałek Philippe de Plessis-Belliere rozmawia z królem Ludwikiem XIV. Mówi mu, że wie, że król kocha jego żonę Angelikę, a on bardziej kocha swojego króla i dlatego musi umrzeć.

Angelika jest wdową, przebywa ze swoimi synami na zamku Plessis-Belliere. Przyjeżdża do niej Desgrez, który proponuje jej przyjazd do Paryża, król ma dla niej jakąś ważną misję.

Ta misja, to wielka sprawa dla Farncji, mowi jej król. Chodzi o Bachtiary Bey, który jest posłem szacha i za nic w świecie nie chce przybyć do Wersalu, aby podpisać traktat pokojowy z królem.

Angelika ma go do tego skłonić. Angelika jest oburzona propozycją króla, ale król zapewnia ją o ważności jej misji, a w dowód życzliwości wraca jej dawny pałac Peyraców w Paryżu.

Angelika od razu jedzie do pałacu, tam nachodzą ją wspomnienia z dawnych, szczęśliwych chwil z Joffreyem. Nagle widzi jakieś światełko w pałacu. Biegnie za nim, bo tak do końca nigdy nie pogodziła się ze śmiercią swojego męża. Okazuje się, że doświadczenia wykonuje stary aptekarz, który był przyjacielem jej męża.

Angelika spotyka się z Bejem.

Okazuje się, że jest to bardzo wykształcony człowiek, co prawda o dość dziwacznych upodobaniach.

O tych upodobaniach nie wie król. Kiedy pan Desgrez mu tłumaczy w jakim niebezpieczeństwie znalazła się Angelika, król wysyła na pomoc swojego kuzyna, księcia Rakoczego. który porywa Angelikę z domu Beja ratując jej życie.

Książę Rakoczy zakochuje się w Angelice, zakochuje się w niej też Bej. Chce koniecznie zobaczyć Angelikę, ona mówi mu, że może ją tylko spotkać w Wersalu. Bej z całą pompą przybywa do Wersalu, podpisuje traktat. Ludwik XIV chce mu dać jakiś prezent. Bej mówi, że już go wybrał i podchodzi do Angeliki. Konsternacja. Pan Colbert, pierwszy minister mówi mu, że to niemożliwe bo Angelika jest oficjalną królewską faworytą. Bej gratuluje królowi wyboru. To oświadczenie wprawia dwór w osłupienie, a najbardziej królewską kochankę, panią de Montespan.

 
Angelika wraca do domu, w nocy niespodziewanie wpada do niej książę Rakoczy, mówiąc, że król ofiarował jego głowę Bejowi. Angelika go ratuje.

Nazajutrz dom Angeliki jest otoczony, wszyscy szukają księcia Rakoczego. Angelika stawia się przed obliczem króla, który nie szczędzi jej wyrzutów z powodu takiego postępowania.

Angelika z wdziękiem odsuwa do siebie gniew króla, który widząc zainteresowanie Angeliki sobą jest szczęśliwy. Deszcz zaszczytów zaczyna spadać na nią. Król chce, aby została z nim w Wersalu.

Król odsyła panią de Montespan razem z królową z Wersalu. Angelika przychodzi do króla wieczorem, lecz mówi mu, że nie będą razem z powodu jej męża Joffreya. Król się broni przed zarzutami, musiał zniszczyć hrabiego, bo tworzył państwo w państwie, ale go nie zabił. Joffrey miał być przeniesiony do innego więzienia. Podjął próbę ucieczki i utonął w Sekwanie. Angelika nie wierzy w jego śmierć, prosi króla o pozwolenie wyjazdu z Wersalu, król się zgadza.

Niebezpieczeństwo grozi Angelice. Była świadkiem czarnej mszy, w której uczestniczyła pani de Montespan. Wydano na nią wyrok śmierci. Zabójca zakrada się w nocy do domu Angeliki. Z opresji ratuje ją Joffrey, który zabija napastnika. Joffrey ucieka przed Angeliką. Nazajutrz dostaje od niego list, w którym pisze, że żyje w mroku i dlatego nie chce rujnować jej życia.

Angelika wyrusza ze starym aptekarzem do Marsylii odszukać Joffreya.

Angelika wśród piratów

Angelika przyjeżdża na wyspę kolo Marsylii, gdzie stary aptekarza spotykał się z Joffreyem. Niestety na wyspie go nie ma. Niedługo na wyspę przybywa królewska galera pod wodzą brata pani de Montespan. Angelika chce popłynąć tą galerą, ale kapitan nie chce ją zabrać. Ona tłumaczy mu, że podróżując tą galerą odsuwa niebezpieczeństwo niełaski króla dla jego siostry.

A król usilnie poszukuje Angeliki. Angelika zaczyna podróż galerą, która wkrótce zostaje zaatakowana przez niebezpiecznego pirata morza Śródziemnego -- Rescatora. Angelika i Savary (stary aptekarz) skaczą do morza. Pomocnicy Rescatora wyławiają Savarego, który jest w ciężkim stanie. Bez przerwy majaczy o Angelice, dlatego zajmuje się nim Rescator, czyli Joffrey. Dowiaduje się, że Angelika była na galerze. Zaraz zarządza jej poszukiwania. Sam również wsiada na okręt.

A Angelikę wyławia statek, którym przewozi się niewolników. Dowódcą tego statku jest okrutny Francuz Escrainville. Gnębi on strasznie Angelikę, chce ją sprzedać na targu niewolników. Rescator dopływa na statek Escrainvillea. Mówi, że poszukuje białej kobiety i grozi mu, gdyby ten  chciał jej zrobić krzywdę. W tym czasie półprzytomna Angelika leży pod pokładem i w malignie słyszy kroki Joffreya.

Escrainville dopływa do miejsca przeznaczenia. Ma zamiar dostać za Angelikę doskonałą cenę. Angelika w drodze na targ spotyka Kawalerów Maltańskich, prosi ich o pomoc. Oni zgadzają się ją kupić dla siebie.

Niestety uroda Angeliki robi porażające wrażenie na uczestnikach targu. Na początku odpadają Kawalerowie Maltańscy, wreszcie zostaje tylko dwóch licytujących. Cena jest już astronomiczna. W pewnej chwili jeden uczestnik ją podwaja. Angelika jest sprzedana. Jego rywal jest wściekły, mówi, że tutaj nikt go nie zna i nie wiedzą czy ma pieniądze. On pokazuje szkatułę z jeszcze większą sumą.

Angelika jest zrezygnowana. Służące ubierają ją, orszak już czeka. Wyruszają w drogę do nowego jej pana. Orszak podjeżdża pod wejście do pałacu. Grubas, który wygrał licytację prosi Angelikę aby wysiadła z lektyki, po czym zostawia ją samą. Angelika jest zdziwiona. Idzie w stronę pałacu i nagle słyszy charakterystyczny chód, biegnie i... spotyka Joffreya.

Nazajutrz małżonkowie opowiadają sobie dzieje lat, w których się nie widzieli. Joffrey zarzuca Angelice, że była kochanką króla. Ona temu zaprzecza. Joffrey jej nie wierzy i opuszcza ją, udaje się na swój statek.

Angelika jest urażona, siedzi sama i rozmyśla. Nagle wstaje i biegnie w stronę statku Joffreya i ... spotyka go.

Godzą się. Wtem Angelika widzi pożar na jego statku, mówi mu, ze ma go ratować. Joffrey biegnie ratować statek, a Angelikę porywają ludzie Escrainvillea. Joffrey rusza w pościg, lecz jest już za późno, Angelika jest na statku Escrainvillea.

Angelika i sułtan

Angelika jest porwana dla sułtana. Po przybyciu na ląd Escrainville oddaje ją zarządzającemu haremem sułtana Osmanowi Ferradji. Osman chce złamać dumę Angeliki. Angelika poznaje blaski i cienie życia w haremie. Dalej nie zgadza się na to, aby dobrowolnie zostać kochanką sułtana. Mówi, że woli śmierć niż zdradzić Joffreya.

Pewnego razu ratuje życie białemu niewolnikowi Colinowi Paturel, który jest Francuzem.

W haremie też czyhają na nią niebezpieczeństwa. Laila, pierwsza żona sułtana boi się Angeliki, boi się o utratę swojej władzy.

Nadchodzi spotkanie Angeliki z sułtanem. Angelika go odtrąca, sułtan jest wściekły.

Mówi mu, że nigdy nie zdradzi męża, woli śmierć.

A Colin Paturel planuje ucieczkę, che zabrać Angelikę. Natomiast Joffrey dopływa swoim statkiem do kraju sułtana, jest ścigany lecz pomaga mu ambasador.
Pewnej nocy królowa Laila postanawia zabić Angelikę.

Tak się złożyło, że była to noc, w którą Colin Paturel zaplanował swoją ucieczkę i przychodzi po Angelikę. Tym ratuje jej życie. Laila pomaga im w ucieczce, chcąc pozbyć się rywalki. Uciekają w stronę morza, tam ma na nich czekać łódź.

Przed wejściem do pałacu sułtana strażnicy zatrzymują głuchoniemego, z jego torb wysypują się złote monety. Doprowadzają go przed oblicze sułtana, głuchoniemy pokazuje na migi, że może go zaprowadzić tam. gdzie dostał te monety. Sułtan i Osman ruszają w drogę. W górskiej pieczarze czeka na nich Joffrey. Mówi, że zdradzi mu tajemnicę wytopu złota za uwolnienie Angeliki. Sułtan zgadza się.

A Angelika zniknęła z pałacu. Dla sułtana jest to niedotrzymanie słowa, karze Osmana i zarządza pościg.  Angelika i Colin są już nad morzem. Wtem widzą jeźdźców sułtana. Angelika prosi Colina aby ją zabił. On waha się i zabijają go słudzy sułtana.

Angelika traci przytomność. Gdy ją odzyskuje, widzi, że znajduje się w kajucie, a nad nią pochyla się Joffrey.